QuartzTempo
Kayıtlı Kullanıcı
Bir baba, üç çocuğundan sadece birine koca bir apartmanı, diğerlerine ise sembolik bir miktar bırakan bir vasiyetname hazırladığında ne olur? Bu sorunun cevabı, Türk Miras Hukuku'nun en kritik ama en az bilinen mekanizmalarından birinde gizlidir: Saklı Pay. Çoğu kişi, mal varlığını dilediği gibi dağıtabileceğini düşünerek vasiyetname yazar. Oysa hukuk, belirli mirasçıları koruma altına alarak bu özgürlüğe sınırlamalar getirir. İşte tam bu noktada "vasiyetname saklı payı etkiler mi?" sorusu, her miras planlamasının merkezine oturur.
Vasiyetname, bir kişinin ölümünden sonra mal varlığının nasıl paylaştırılacağını belirlediği hukuki bir belgedir. Ancak bu belge, kanunun belirlediği bazı mirasçıların zorunlu payını (saklı payını) ortadan kaldıramaz. Vasiyetname, sadece kişinin serbestçe tasarruf edebileceği kısım üzerinde etkilidir. Bu sınırı aşan her vasiyetname, mahkeme kararıyla "tenkis" adı verilen bir işleme tabi tutulabilir. Bu yazıda, saklı pay kavramını, vasiyetnamenin bu pay üzerindeki sınırlı etkisini, tenkis davasının işleyişini ve uzman pratik ipuçlarını adım adım inceleyeceğiz.
dışı bırakamaz, yani vasiyetname saklı payı ortadan kaldıramaz, yalnızca zaten kanunen serbest olan tasarruf oranı üzerinde geçerlidir. İşte bu kavram, miras hukukunun en sık ihtilaf konularından birini oluşturur: Vasiyetname yapılmış olsa bile, saklı paylı mirasçılar haklarını korumak için tenkis davası açabilir. Örneğin, miras bırakanın üç çocuğu varsa ve yasal miras payı her birine 1/3 oranında düşüyorsa, saklı pay bu oranın yarısı yani 1/6 olarak belirlenmiştir. Miras bırakan, bu 1/6'lık kısmı vasiyetnameyle üçüncü bir kişiye veremez; verirse bu işlem tenkise tabi olur.
Pratikte bu ne anlama gelir? Bir baba vasiyetnameyle tüm mal varlığını bir vakfa bırakırsa, çocuklarının her biri kendi saklı payları oranında bu vasiyetnamenin iptali veya tenkisi için dava açabilir. Mahkeme, vasiyetnameyi tamamen iptal etmez, sadece saklı payı aşan kısmı keserek bu kısmı hak sahibi mirasçılara verir. Bu mekanizma, miras bırakanın iradesi ile kanunun koruduğu aile bütünlüğü arasındaki hassas dengeyi sağlar.
Bu grupların saklı pay oranları farklılık gösterir. Altsoy için saklı pay, yasal miras payının yarısıdır. Eş için durum biraz daha karmaşıktır: Eş, miras bırakanın altsoyu ile birlikte mirasçıysa saklı payı yasal miras payının tamamıdır; altsoy yoksa ve miras bırakanın ana-babası ile birlikte mirasçıysa saklı payı yine yasal payın tamamıdır; sadece eş varsa ve başka mirasçı yoksa saklı payı yine tamdır. Ana ve babanın saklı payı ise yasal miras paylarının yarısıdır. Bu oranlar, her somut olayda mirasçıların kim olduğuna göre yeniden hesaplanır.
Burada dikkat edilmesi gereken kritik nokta, saklı payın miras bırakanın ölümü anındaki mal varlığına göre belirlenmesidir. Miras bırakan, ölümünden önceki son beş yıl içinde yaptığı bazı bağışlamalar da tenkise tabi tutulabilir. Yani vasiyetname kadar, ölüme bağlı tasarruf niteliğindeki bağışlamalar da saklı payı ihlal edebilir.
Mahkemeler, tenkis davasında öncelikle miras bırakanın serbestçe tasarruf edebileceği miktarı hesaplar. Bu miktar, toplam terekeden tüm saklı paylar toplamı çıkarıldığında kalan kısımdır. Eğer vasiyetname bu serbest kısmı aşarsa, aşan miktar orantılı olarak tenkis edilir. Örneğin, tereke 1 milyon lira, saklı paylar toplamı 600 bin lira, serbest kısım ise 400 bin lira ise, miras bırakan en fazla 400 bin liralık mal varlığını dilediği gibi vasiyet edebilir. Bunun üzerindeki her vasiyet, tenkis tehlikesiyle karşı karşıyadır.
İlginç bir nokta, vasiyetnamenin tenkise uğraması durumunda, vasiyet alacaklısı (lehdar) çoğu zaman eline hiçbir şey geçmeyebileceğini bilmelidir. Mahkeme, saklı payı ihlal eden kısmı keser ve bu kısmı mirasçılara verir. Lehdar, ancak serbest tasarruf oranına denk gelen kısmı alabilir. Bu nedenle, vasiyetname hazırlarken mutlaka güncel mal varlığı ve mirasçı listesi dikkate alınmalıdır.
Bu süreler hak düşürücü süredir, yani süre geçtikten sonra dava açılamaz. Örneğin, 2010 yılında ölen bir kişinin vasiyetnamesi 2011 yılında açılmışsa, saklı payı ihlal edilen mirasçının 2012 yılına kadar dava açması gerekir. Eğer dava 2020 yılında açılırsa, on yıllık süre de dolduğu için dava reddedilir.
Tenkis davasının bir diğer önemli özelliği, davalının genellikle vasiyet alacaklısı (lehdar) olmasıdır. Mirasçı, doğrudan lehdara karşı dava açar. Mahkeme, öncelikle saklı payın ihlal edilip edilmediğini tespit eder, ardından tenkis oranını belirler. Bu süreç, miras hukuku uzmanı bir avukatın rehberliğinde yürütülmelidir, çünkü terekenin değerlemesi, bağışlamaların tenkise dahil edilmesi gibi teknik konular içerir.
Mirasın reddi ile tenkis arasında da yakın bir ilişki vardır. Bir mirasçı, mirası reddederse, saklı pay hakkını da kaybeder. Çünkü mirasın reddi, mirasçının tüm hak ve borçlarından vazgeçmesi anlamına gelir. Bu nedenle, eğer bir mirasçı vasiyetname nedeniyle saklı payının ihlal edildiğini düşünüyorsa, önce mirası kabul etmeli, ardından tenkis davası açmalıdır. Mirası reddeden bir mirasçı, tenkis davası açamaz.
Ayrıca, mirasçılar arasında yapılan paylaşım sözleşmeleri de tenkis hakkını etkileyebilir. Eğer mirasçılar, vasiyetnameyi bilerek ve isteyerek kabul ederlerse, sonradan tenkis davası açma hakları ortadan kalkabilir. Bu nedenle, her mirasçı kendi hakkını korumak için dikkatli olmalı ve hukuki danışmanlık almalıdır.
Miras bırakan, bu
serbest tasarruf oranı olan 3/8’lik kısmı dilediği gibi vasiyet edebilir. Ancak unutmamak gerekir ki, terekenin değeri ölüm anında belirlenir ve miras bırakanın ölümden önceki son beş yıl içinde yaptığı bağışlamalar da terekeye eklenir. Bu nedenle, vasiyetname yazarken ileride olabilecek değer artışlarını veya bağışları öngörmek zordur; bu yüzden vasiyetnameye “tenkis şartı” eklemek veya payları esnek bırakmak akıllıca olabilir.
Bir diğer yöntem, miras bırakanın mal varlığını sağlığında tamamen elden çıkarmasıdır. Örneğin, tüm gayrimenkullerini satıp parayı başkalarına bağışlarsa, ölümünde tereke kalmayacağı için saklı pay da ihlal edilemez. Ancak burada da dikkat edilmesi gereken, ölümden önceki son beş yıl içinde yapılan bağışlamaların tenkise tabi olmasıdır. Yani miras bırakan, ölümünden beş yıl önce yaptığı bağışlarla mirasçılarını koruyamaz; bu bağışlar da terekeye eklenir.
Son olarak, miras bırakan “vasiyetnamemde tenkis uygulanmasın” diye bir şart koyamaz. Bu şart hukuken geçersizdir. Çünkü saklı pay, kamu düzeniyle ilgili bir kurumdur ve tarafların anlaşmasıyla ortadan kaldırılamaz. Sadece mirasçıların kendi rızalarıyla dava açmamaları mümkündür, ancak bu rıza da her an geri alınabilir.
2. Saklı pay oranlarını ezberlemek yerine, her durum için güncel medeni kanun maddelerini kontrol edin. Çünkü evlilik birliği içinde doğan çocuklar ile evlat edinilen çocuklar arasında fark yoktur, ancak üvey çocuklar saklı paylı değildir.
3. Vasiyetnamenize bir “tenkis şartı” ekleyin. Örneğin, “Eğer bu vasiyetname tenkise uğrarsa, lehdarın payı önce serbest kısımdan karşılansın” gibi bir düzenleme, mahkeme sürecini kolaylaştırabilir.
4. Mal varlığınızı düzenli olarak güncelleyin. Emlak piyasasındaki değer artışları, saklı pay hesaplarınızı altüst edebilir. Yılda bir kez tereke envanteri çıkarın.
5. Mirasçılarınızla açık iletişim kurun. Vasiyetnameyi ölümünüzden sonra sürpriz olarak bırakmak, aile içi anlaşmazlıkları tetikler. Hayattayken niyetinizi paylaşmak, tenkis davası riskini azaltabilir.
6. Bağış yaparken dikkatli olun. Özellikle ölümden önceki beş yıl içinde yapılan büyük bağışlar, tenkise tabidir. Bağış yaparken “bağışlama senedi” düzenleyin ve noter onayı alın.
7. Eşinizle birlikte hareket edin. Eşinizin saklı payı, sizin vasiyetnamenizle doğrudan etkilenir. Ortak mal varlığınız varsa, her iki tarafın da vasiyetnamesini uyumlu hale getirin.
8. Vasiyetnamenizi noter onaylı veya resmi şekilde yapın. El yazısı vasiyetnameler daha kolay iptal edilebilir. Noter onaylı vasiyetname, tenkis davasında daha güçlü delil teşkil eder.
9. Mirasçılar arasında eşitsizlik yaratmak istiyorsanız, saklı payı aşan kısmı “yaşam boyu intifa hakkı” gibi yöntemlerle dengeleyin. Örneğin, bir çocuğa mülkün mülkiyeti, diğerine gelir hakkı verilebilir.
10. Tenkis davası açmak zorunda kalırsanız, süreyi kaçırmayın. Miras bırakanın ölümünden itibaren bir yıl içinde dava açmak için harekete geçin. Ayrıca, dava açmadan önce arabuluculuk yolunu deneyin; bazı durumlarda uzlaşma sağlanabilir.
Vasiyetname, bir kişinin ölümünden sonra mal varlığının nasıl paylaştırılacağını belirlediği hukuki bir belgedir. Ancak bu belge, kanunun belirlediği bazı mirasçıların zorunlu payını (saklı payını) ortadan kaldıramaz. Vasiyetname, sadece kişinin serbestçe tasarruf edebileceği kısım üzerinde etkilidir. Bu sınırı aşan her vasiyetname, mahkeme kararıyla "tenkis" adı verilen bir işleme tabi tutulabilir. Bu yazıda, saklı pay kavramını, vasiyetnamenin bu pay üzerindeki sınırlı etkisini, tenkis davasının işleyişini ve uzman pratik ipuçlarını adım adım inceleyeceğiz.
Temel Kavramlar ve Tanım
Saklı pay, Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 506. maddesi ve devamında düzenlenen, belirli mirasçılar için kanun tarafından garanti altına alınmış asgari miras payıdır. Başka bir deyişle, miras bırakan kişi, bu paya sahip mirasçılarını vasiyetnameyle dahi olsa mirdışı bırakamaz, yani vasiyetname saklı payı ortadan kaldıramaz, yalnızca zaten kanunen serbest olan tasarruf oranı üzerinde geçerlidir. İşte bu kavram, miras hukukunun en sık ihtilaf konularından birini oluşturur: Vasiyetname yapılmış olsa bile, saklı paylı mirasçılar haklarını korumak için tenkis davası açabilir. Örneğin, miras bırakanın üç çocuğu varsa ve yasal miras payı her birine 1/3 oranında düşüyorsa, saklı pay bu oranın yarısı yani 1/6 olarak belirlenmiştir. Miras bırakan, bu 1/6'lık kısmı vasiyetnameyle üçüncü bir kişiye veremez; verirse bu işlem tenkise tabi olur.
Pratikte bu ne anlama gelir? Bir baba vasiyetnameyle tüm mal varlığını bir vakfa bırakırsa, çocuklarının her biri kendi saklı payları oranında bu vasiyetnamenin iptali veya tenkisi için dava açabilir. Mahkeme, vasiyetnameyi tamamen iptal etmez, sadece saklı payı aşan kısmı keserek bu kısmı hak sahibi mirasçılara verir. Bu mekanizma, miras bırakanın iradesi ile kanunun koruduğu aile bütünlüğü arasındaki hassas dengeyi sağlar.
Saklı Paylı Mirasçılar Kimlerdir?
Türk Medeni Kanunu’na göre saklı paylı mirasçılar dört grupta toplanır: Miras bırakanın altsoyu (çocuklar, torunlar), eşi, ana ve babası. Bunların dışında kalan kardeşler, yeğenler veya üçüncü kişiler saklı pay hakkına sahip değildir. Örneğin, miras bırakanın bir kardeşi varsa, bu kardeş vasiyetname ile tamamen miras dışı bırakılabilir, çünkü kardeşin saklı payı yoktur. Ancak aynı miras bırakanın bir çocuğu varsa, bu çocuk asgari yasal payının yarısını (saklı payını) her koşulda almak zorundadır.Bu grupların saklı pay oranları farklılık gösterir. Altsoy için saklı pay, yasal miras payının yarısıdır. Eş için durum biraz daha karmaşıktır: Eş, miras bırakanın altsoyu ile birlikte mirasçıysa saklı payı yasal miras payının tamamıdır; altsoy yoksa ve miras bırakanın ana-babası ile birlikte mirasçıysa saklı payı yine yasal payın tamamıdır; sadece eş varsa ve başka mirasçı yoksa saklı payı yine tamdır. Ana ve babanın saklı payı ise yasal miras paylarının yarısıdır. Bu oranlar, her somut olayda mirasçıların kim olduğuna göre yeniden hesaplanır.
Burada dikkat edilmesi gereken kritik nokta, saklı payın miras bırakanın ölümü anındaki mal varlığına göre belirlenmesidir. Miras bırakan, ölümünden önceki son beş yıl içinde yaptığı bazı bağışlamalar da tenkise tabi tutulabilir. Yani vasiyetname kadar, ölüme bağlı tasarruf niteliğindeki bağışlamalar da saklı payı ihlal edebilir.
Vasiyetname ile Saklı Payın İhlali Nasıl Gerçekleşir?
Bir vasiyetname, genellikle iki şekilde saklı payı ihlal eder. Birincisi, miras bırakanın tüm mal varlığını üçüncü kişilere bırakarak saklı paylı mirasçıları tamamen miras dışı bırakmasıdır. İkincisi ise, saklı paylı mirasçılara düşen payı kanunun belirlediği asgari sınırın altında bırakmasıdır. Örneğin, bir kişinin iki çocuğu varsa ve yasal miras payı her birine 1/2 ise, saklı payları 1/4’tür. Vasiyetnamede çocuklara 1/10 oranında pay verilip kalan 8/10’luk kısım bir hayır kurumuna bırakılırsa, bu vasiyetname çocukların saklı paylarını ihlal etmiş olur.Mahkemeler, tenkis davasında öncelikle miras bırakanın serbestçe tasarruf edebileceği miktarı hesaplar. Bu miktar, toplam terekeden tüm saklı paylar toplamı çıkarıldığında kalan kısımdır. Eğer vasiyetname bu serbest kısmı aşarsa, aşan miktar orantılı olarak tenkis edilir. Örneğin, tereke 1 milyon lira, saklı paylar toplamı 600 bin lira, serbest kısım ise 400 bin lira ise, miras bırakan en fazla 400 bin liralık mal varlığını dilediği gibi vasiyet edebilir. Bunun üzerindeki her vasiyet, tenkis tehlikesiyle karşı karşıyadır.
İlginç bir nokta, vasiyetnamenin tenkise uğraması durumunda, vasiyet alacaklısı (lehdar) çoğu zaman eline hiçbir şey geçmeyebileceğini bilmelidir. Mahkeme, saklı payı ihlal eden kısmı keser ve bu kısmı mirasçılara verir. Lehdar, ancak serbest tasarruf oranına denk gelen kısmı alabilir. Bu nedenle, vasiyetname hazırlarken mutlaka güncel mal varlığı ve mirasçı listesi dikkate alınmalıdır.
Tenkis Davası ve Zamanaşımı Süreleri
Tenkis davası, saklı payı ihlal edilen mirasçı tarafından açılan bir davadır. Bu dava, miras bırakanın ölümünden itibaren bir yıl içinde açılmalıdır. Ayrıca, vasiyetnamenin açılmasından itibaren de bir yıllık süre işler. Ancak bu süre, her halükarda miras bırakanın ölümünden itibaren on yılı geçemez. Yani bir mirasçı, ölüm tarihinden itibaren on yıl içinde tenkis davası açabilir, ancak vasiyetnamenin açıldığı tarihten itibaren bir yıl içinde harekete geçmelidir.Bu süreler hak düşürücü süredir, yani süre geçtikten sonra dava açılamaz. Örneğin, 2010 yılında ölen bir kişinin vasiyetnamesi 2011 yılında açılmışsa, saklı payı ihlal edilen mirasçının 2012 yılına kadar dava açması gerekir. Eğer dava 2020 yılında açılırsa, on yıllık süre de dolduğu için dava reddedilir.
Tenkis davasının bir diğer önemli özelliği, davalının genellikle vasiyet alacaklısı (lehdar) olmasıdır. Mirasçı, doğrudan lehdara karşı dava açar. Mahkeme, öncelikle saklı payın ihlal edilip edilmediğini tespit eder, ardından tenkis oranını belirler. Bu süreç, miras hukuku uzmanı bir avukatın rehberliğinde yürütülmelidir, çünkü terekenin değerlemesi, bağışlamaların tenkise dahil edilmesi gibi teknik konular içerir.
Tenkis Def’i ve Mirasın Reddi İlişkisi
Tenkis def’i, tenkis davasından farklı bir hukuki kurumdur. Tenkis davası, mirasçının aktif olarak dava açmasıyla başlar. Oysa tenkis def’i, mirasçıya karşı başka bir dava açıldığında, mirasçının savunma amacıyla ileri sürdüğü bir itirazdır. Örneğin, vasiyet alacaklısı, mirasçıya karşı bir alacak davası açarsa, mirasçı “benim saklı payım ihlal edildi, bu nedenle borcu ödemekle yükümlü değilim” diyerek tenkis def’inde bulunabilir.Mirasın reddi ile tenkis arasında da yakın bir ilişki vardır. Bir mirasçı, mirası reddederse, saklı pay hakkını da kaybeder. Çünkü mirasın reddi, mirasçının tüm hak ve borçlarından vazgeçmesi anlamına gelir. Bu nedenle, eğer bir mirasçı vasiyetname nedeniyle saklı payının ihlal edildiğini düşünüyorsa, önce mirası kabul etmeli, ardından tenkis davası açmalıdır. Mirası reddeden bir mirasçı, tenkis davası açamaz.
Ayrıca, mirasçılar arasında yapılan paylaşım sözleşmeleri de tenkis hakkını etkileyebilir. Eğer mirasçılar, vasiyetnameyi bilerek ve isteyerek kabul ederlerse, sonradan tenkis davası açma hakları ortadan kalkabilir. Bu nedenle, her mirasçı kendi hakkını korumak için dikkatli olmalı ve hukuki danışmanlık almalıdır.
Vasiyetname Hazırlarken Saklı Pay Hesabı Nasıl Yapılır?
Pratikte en sık yapılan hata, miras bırakanın kendi mal varlığını ve mirasçı sayısını yanlış hesaplamasıdır. Vasiyetname hazırlamadan önce mutlaka güncel bir mal varlığı envanteri çıkarılmalı ve tüm yasal mirasçılar belirlenmelidir. Ardından şu adımlar izlenir: İlk olarak, her bir saklı paylı mirasçının yasal miras payı bulunur. Örneğin, eş ve iki çocuk varsa, eş 1/4, her çocuk 3/8 oranında yasal paya sahiptir (TMK 499). İkinci olarak, saklı pay oranı uygulanır: Eşin saklı payı yasal payın tamamı yani 1/4, çocukların saklı payı ise yasal paylarının yarısı yani 3/16’dır. Son olarak, tüm saklı paylar toplanır (1/4 + 3/16 + 3/16 = 10/16 = 5/8). Kalan kısım (3/8) serbest tasarruf oranıdır.Miras bırakan, bu
serbest tasarruf oranı olan 3/8’lik kısmı dilediği gibi vasiyet edebilir. Ancak unutmamak gerekir ki, terekenin değeri ölüm anında belirlenir ve miras bırakanın ölümden önceki son beş yıl içinde yaptığı bağışlamalar da terekeye eklenir. Bu nedenle, vasiyetname yazarken ileride olabilecek değer artışlarını veya bağışları öngörmek zordur; bu yüzden vasiyetnameye “tenkis şartı” eklemek veya payları esnek bırakmak akıllıca olabilir.
Vasiyetnamenin Tenkis Dışı Bırakılması: İmkansız mı?
Bazı miras bırakanlar, vasiyetnamelerinin tenkise uğramasını engellemek ister. Bunun yasal bir yolu var mı? Teorik olarak, saklı paylı mirasçıların açık rızası alınmışsa tenkis davası açılamaz. Örneğin, miras bırakan hayattayken tüm mirasçılar bir araya gelip “babanın vasiyetnamesine itiraz etmeyeceğiz” diye yazılı bir sözleşme yaparsa, bu sözleşme geçerlidir. Ancak bu sözleşme, her mirasçının özgür iradesiyle ve bilinçli olarak yapılmalıdır. Aksi halde, mirasçı sonradan sözleşmenin geçersiz olduğunu iddia edebilir.Bir diğer yöntem, miras bırakanın mal varlığını sağlığında tamamen elden çıkarmasıdır. Örneğin, tüm gayrimenkullerini satıp parayı başkalarına bağışlarsa, ölümünde tereke kalmayacağı için saklı pay da ihlal edilemez. Ancak burada da dikkat edilmesi gereken, ölümden önceki son beş yıl içinde yapılan bağışlamaların tenkise tabi olmasıdır. Yani miras bırakan, ölümünden beş yıl önce yaptığı bağışlarla mirasçılarını koruyamaz; bu bağışlar da terekeye eklenir.
Son olarak, miras bırakan “vasiyetnamemde tenkis uygulanmasın” diye bir şart koyamaz. Bu şart hukuken geçersizdir. Çünkü saklı pay, kamu düzeniyle ilgili bir kurumdur ve tarafların anlaşmasıyla ortadan kaldırılamaz. Sadece mirasçıların kendi rızalarıyla dava açmamaları mümkündür, ancak bu rıza da her an geri alınabilir.
Uzman Önerileri ve İpuçları
1. Vasiyetname hazırlamadan önce mutlaka bir miras hukuku avukatına danışın. Üç farklı senaryo için hesaplama yaparak en güvenli paylaşımı belirleyin.2. Saklı pay oranlarını ezberlemek yerine, her durum için güncel medeni kanun maddelerini kontrol edin. Çünkü evlilik birliği içinde doğan çocuklar ile evlat edinilen çocuklar arasında fark yoktur, ancak üvey çocuklar saklı paylı değildir.
3. Vasiyetnamenize bir “tenkis şartı” ekleyin. Örneğin, “Eğer bu vasiyetname tenkise uğrarsa, lehdarın payı önce serbest kısımdan karşılansın” gibi bir düzenleme, mahkeme sürecini kolaylaştırabilir.
4. Mal varlığınızı düzenli olarak güncelleyin. Emlak piyasasındaki değer artışları, saklı pay hesaplarınızı altüst edebilir. Yılda bir kez tereke envanteri çıkarın.
5. Mirasçılarınızla açık iletişim kurun. Vasiyetnameyi ölümünüzden sonra sürpriz olarak bırakmak, aile içi anlaşmazlıkları tetikler. Hayattayken niyetinizi paylaşmak, tenkis davası riskini azaltabilir.
6. Bağış yaparken dikkatli olun. Özellikle ölümden önceki beş yıl içinde yapılan büyük bağışlar, tenkise tabidir. Bağış yaparken “bağışlama senedi” düzenleyin ve noter onayı alın.
7. Eşinizle birlikte hareket edin. Eşinizin saklı payı, sizin vasiyetnamenizle doğrudan etkilenir. Ortak mal varlığınız varsa, her iki tarafın da vasiyetnamesini uyumlu hale getirin.
8. Vasiyetnamenizi noter onaylı veya resmi şekilde yapın. El yazısı vasiyetnameler daha kolay iptal edilebilir. Noter onaylı vasiyetname, tenkis davasında daha güçlü delil teşkil eder.
9. Mirasçılar arasında eşitsizlik yaratmak istiyorsanız, saklı payı aşan kısmı “yaşam boyu intifa hakkı” gibi yöntemlerle dengeleyin. Örneğin, bir çocuğa mülkün mülkiyeti, diğerine gelir hakkı verilebilir.
10. Tenkis davası açmak zorunda kalırsanız, süreyi kaçırmayın. Miras bırakanın ölümünden itibaren bir yıl içinde dava açmak için harekete geçin. Ayrıca, dava açmadan önce arabuluculuk yolunu deneyin; bazı durumlarda uzlaşma sağlanabilir.
